اهمال کاری، راهی برای نادیده گرفتن خود - کلینیک روانشناسی آوان | مرکز روانشناسی پاسداران

اهمال کاری، راهی برای نادیده گرفتن خود

فهرست مطالب

نکات کلیدی این مطلب:

  • اکثر مردم به تعویق انداختن کار ها را یک انتخاب می دانند، اما در واقع یک مکانیسم مقابله ای است که به فرد کمک می کند از احساسات ناخوشایند دوری کند.
  • اهمال کاری یا به تعویق انداختن کار ها معمولاً بیشتر از آن که مفید باشد، باعث ایجاد مشکلات می شود و به ندرت به نفع فرد عمل می کند.
  • کسانی که در دوران کودکی خود از نظر عاطفی نادیده گرفته شده‌اند، در بزرگسالی در معرض اهمال‌کاری قرار می‌گیرند.

کلینیک روانشناسی و مددکاری آوان – وقتی به اهمال کاری فکر می کنید چه چیزی به ذهنتان می رسد؟ آیا نشانه تنبلی است؟ فقط یک عادت آزاردهنده است؟ یا شاید یکی از علائم جانبی ADHD (بیش فعالی بزرگسالان) می باشد؟

برای بسیاری، هیچ یک از موارد بالا نیست و این مهم است. زیرا وقتی متوجه شدید که چرا کار را به تعویق می اندازید، ممکن است به طور متفاوتی در مورد آن فکر کنید. این امر به ویژه زمانی صادق است که متوجه شوید به تعویق انداختن کار یک واکنش احساسی است. این در واقع نوعی اجتناب عاطفی است که وقتی نمی دانید چگونه با احساسات خود کنار بیایید از آن استفاده می کنید.

بنابراین، این یک مکانیسم مقابله‌ای از نوع ناکارآمد است. زیرا معمولاً بیش از آنکه مشکلی را حل کند مشکلاتی را ایجاد می کند و به ندرت کارایی دارد.

در تلاش برای اجتناب از احساسات منفی، در نهایت احساس ترس، استرس، سرزنش، گناه و شرم را به زندگی خود تشویق می کنید. هر بار که کار را به تعویق می اندازید، احساسات و نیازهای خود را نادیده می گیرید.

از آنجایی که احساسات شما عمیق‌ترین، شخصی‌ترین و بیولوژیکی‌ترین بیان شخصیت شما هستند، در اصل اهمال کاری راهی برای نادیده گرفتن خود است.

رابطه غفلت عاطفی دوران کودکی با اهمال کاری

غفلت عاطفی دوران کودکی زمانی اتفاق می‌افتد که والدینتان به شما یاد می‌دهند که بدون احساسات زندگی کنید. راه های مختلفی وجود دارد که والدین می توانند از نظر عاطفی فرزندان خود را نادیده بگیرند، اما اغلب اوقات هیچ کس متوجه نمی شود که این اتفاق می افتد. والدین شما ممکن است از نظر عاطفی توسط والدین خود نادیده گرفته شده باشند و ممکن است ناآگاهانه این الگو را به شما منتقل کرده باشند.

در زیر سه نوع مختلف غفلت عاطفی دوران کودکی آورده شده است که کودکان را در برابر اهمال‌کاری آسیب‌پذیرتر می‌کند و اغلب تا بزرگسالی ادامه می‌یابد.

عدم پاسخگویی عاطفی. هنگامی که والدین در آموزش شناخت ارزش احساسات به شما کم کاری می کنند، برای اینکه احساستان را بپذیرید، تأیید کنید و دلسوزانه به آن پاسخ دهید، متوجه می شوید که احساسات شما بی اهمیت هستند. شما به هر قیمتی از احساسات خود به ویژه احساسات بد اجتناب می کنید.

فقدان ساختار و نظم. فقدان پیامدها و مسئولیت‌ها ممکن است توسط یک کودک به عنوان یک ویژگی خوب تجربه شود. اما، اگر ساختار را در خانه دوران کودکی خود یاد نگیرید، ممکن است در بزرگسالی پیروی از ساختار، مانند ضرب‌الاجل‌ها و قوانین، دشوار باشد.

فقدان تشویق، پاداش یا تحسین برای نقاط قوت خود. وقتی وظایفی را انجام دادید هرگز احساس غرور نکردید، زیرا والدینتان آن را تأیید نکردند. این باعث می‌شود شما بی‌انگیزه و بی‌علاقه باشید، حتی زمانی که کاری عالی را انجام می‌دهید، احساس ناتوانی می‌کنید.

یک روز از زندگی یک اهمال کار

سه شنبه است و سیاوش برای روز جمعه میزبان یک مهمانی بزرگ در خانه اش به مناسبت سی و پنجمین سالگرد ازدواج والدینش است. او می‌داند که کارهای زیادی برای آماده‌سازی وجود دارد، اما ظاهراً زمان بدون فکر کردن به غذا، تزئینات یا تمیز کردن برای روز بزرگ از دست رفته است. او تصمیم می گیرد که فردا بعد از کار، همه چیز را روبراه کند.

عصر چهارشنبه می شود و سیاوش احساس می کند خسته و پر از نگرانی است. او تمام روز خود را در محل کار سپری می کرد و سعی می کرد افکار آزاردهنده خود را در مورد مهمانی و تمام کارهای ناتمامی که هنوز انجام نداده بود، از بین ببرد. او مانند یک توپ جمع می شود و به خواب می رود و تلوزیون تماشا می کند تا از افکار آزار دهنده و اضطراب خود بابت به تعویق انداختن کارها فاصله بگیرد.

پنج شنبه است و سیاوش می داند که دیگر نمی تواند کار ها را به تعویق بیاندازد. او ساعت‌ها با رستوران های مختلف تلفنی صحبت می کند تا جایی را پیدا کند که در آخرین لحظه سفارشات را ارسال کند. او دیوانه وار به سمت فروشگاه می دود و به دنبال تزئینات و لوازم مهمانی می گردد. او تمام شب بیدار است و خانه اش را تمیز می کند، از دست خودش عصبانی است که انبوهی از لباس های شسته نشده و ظرف ها را برای مدت طولانی گذاشته است. ساعت 3 صبح است و او هنوز نخوابیده است.

او جمعه با خستگی و عصبانیت از خودش بیدار می شود و با خود می گوید، “چطور می توانستم اینقدر بی خیال باشم؟ چگونه باید از این مهمانی لذت ببرم وقتی که اینقدر خسته و سنگین هستم؟ آخه چه مرگمه؟ و…”

آیا تا به حال به جای سیاوش بوده اید؟ هر چند وقت یکبار اهمال کاری و به تعویق انداختن کارها در زندگی شما نفوذ می کند؟

پاسخ به اهمال کاری سیاوش

وقتی با غفلت عاطفی دوران کودکی بزرگ می شوید، یاد می گیرید که احساسات خود را نادیده بگیرید. اما احساسات شما اساس شخصیت شما هستند. بنابراین، وقتی آنها را نادیده می گیرید، اطلاعات ارزشمندی را در مورد خودتان نیز نادیده می گیرید.

احساسات شما برای شما پیام می فرستند و می توانند شما را به سمت انتخاب های مثبت راهنمایی کنند. اگر سیاوش به احساسات خود گوش می داد، متوجه می شد از این که مهمانی اش به اندازه کافی خوب نباشد، نگران و ترسیده است. خیلی دوست داشت پدر و مادرش را راضی کند و باعث افتخار آنها شود. فکر میزبانی یک مهمانی عالی دلهره آور و طاقت فرسا بود، این احساساتی بود که سیاوش می خواست آنها را از بین ببرد. او به‌جای مواجهه با این احساسات ناراحت‌کننده، اجتناب از این احساسات را آسان‌تر یافت. بنابراین او احساسات، مهمانی و خودش را نادیده گرفت. او اهمال کاری کرد.

در ادامه خواهید دید که سیاوش می توانست به جای آن چه کاری انجام دهد. این یک راه حل سریع یا ساده به هیچ وجه نیست، اما راهی به سوی تغییر طولانی مدت است.

چگونه خود را در مقابل اهمال کاری مقاوم کنید

آگاهی عاطفی خود را افزایش دهید. شروع به توجه به احساس خود کنید و به خود یادآوری کنید که احساسات شما مهم هستند. شما آموزش دیده اید که احساسات خود را نادیده بگیرید، پس اکنون برعکس این کار را انجام دهید. احساسات شما به شما کمک می کند تا تصمیماتی بگیرید که به بهترین وجه برای شما مناسب است و شما را از تعویق به سمت آنچه برایتان ارزشمند است هدایت می کند.

انضباط شخصی را تمرین کنید. من یک تمرین مفید برای کمک به شما در بهبود نظم و انضباط پیشنهاد دارم. هر روز سه کار کوچک را انجام دهید که نمی‌خواهید انجام دهید یا خود را از انجام سه کاری که می‌خواهید اما نباید انجام دهید بازدارید. وقتی این تمرین را انجام می‌دهید، با غلبه بر تمایل طبیعی‌تان به اجتناب، می‌تواند مغزتان را دوباره برنامه ریزی کند تا به شما کنترل بیشتری بر انگیزه‌تان برای به تعویق انداختن کار بدهد.

به خودتان پاداش دهید. انجام کاری جدید و متفاوت کار سختی است، بنابراین به خود پاداش دهید و از تغییراتی که ایجاد می کنید احساس غرور کنید. بزرگ یا کوچک، تصدیق کنید که یک کار را انجام داده اید و به خودتان اجازه دهید تا در مورد آن احساس خوبی داشته باشید. فقط تصور کنید که سیاوش از این سه مرحله منتهی به مهمانی پیروی کند. او متوجه احساس غرق شدن و ترس خود می شود، اما متوجه می شود که اجتناب از احساسات او فقط آن را بدتر می کند. او کارهایی را که لزوماً نمی خواست هر روز انجام دهد، انجام می داد و سطح استرس او را کاهش می داد و اعتماد به نفس او را افزایش می داد و او به خاطر تمام تلاش هایش شروع به احساس غرور می کرد، به جای اینکه از دست خودش عصبانی باشد. شاید او حتی از مهمانی لذت می برد.

شما چه فکر میکنید؟ آیا حاضرید به جای نادیده گرفتن احساسات خود با آنها مقابله کنید؟ هنگامی که این کار را انجام دادید، خواهید دید که تصمیماتی می گیرید که با اهداف و ارزش های شما هماهنگی بیشتری دارد.

محمد امین مختاریان

مطالب مرتبط:

به این محتوا امتیاز دهید
0 دیدگاه ها
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها