نکات کلیدی این مطلب:
- دلایل خواستن رابطه عاشقانه، میتواند از انگیزههای فردی تا انگیزههای بیرونی یا اجتماعی متفاوت باشد.
- محققان طیف دلایل تمایل به برقراری رابطه عاشقانه را در شش بُعد بررسی کردند.
- انگیزههای رابطه عاشقانه از نظر ارتباطشان با اضطراب، آمادگی برای تعهد و ترس از مجرد بودن متفاوت است.
کلینیک روانشناسی و مشاوره آوان – جامعه ما با گرایش شدیدی به این باور عمل میکند که انسانها باید «در رابطه عاشقانه» باشند. بخشی از این سوگیری، پیشفرضی است که تاکید میکند برای خوشبخت شدن لازم است در رابطه عاطفی یا عاشقانه قرار بگیرید. اما، ما چطور باید این فرض را درک کنیم؟ تا چه اندازه این تصور درست است؟ اصلاً «خواستن رابطه عاشقانه» چه معنایی دارد؟
انگیزههای مختلفی برای خواستن رابطه عاشقانه وجود دارد
بسته به دیدگاه شما، ممکن است تصور کاملاً واضح ویا بسیار کلی و مبهم از معنای “خواستن رابطه عاشقانه” داشته باشید. شاید آن را به عنوان میل به دلبستگی یا الزام بیولوژیکی ببینید. شاید آن را الزام اجتماعی یا راهی برای تأیید ارزش فردی خود بدانید.
نکتهی حیاتی این است که دلایل خودمان برای خواستن (یا نخواستن!) رابطه عاشقانه ممکن است در مورد افراد دیگر صدق نکند. این نشان میدهد که طیف قابل تعریفی از دلایل برای دنبال کردن روابط عاشقانه توسط افراد وجود دارد. اخیراً، محققان این ایده را مطرح و آزمایش کردهاند که انگیزههای رابطه عاشقانه از انگیزههای فردی (یعنی از خود فرد ناشی میشوند) تا انگیزههای بیرونی (یعنی از خارج از خود فرد ناشی میشوند) متغیر است و این طیف کامل از دلایل را میتوان در یک مدل گنجاند. (پیشنهاد میشود مطلب گاموفوبیا و ترس از تعهد در روابط عاشقانه را مطالعه کنید.)
شش انگیزه، دلیل تمایل افراد به روابط عاشقانه را نشان میدهد
آیا افراد به دلیل اینکه ذاتاً روابط عاشقانه را پاداشدهنده میدانند، به دنبال روابط عاشقانه میروند یا این کار را برای ارضای فشارهای بیرونی انجام میدهند؟ پس از مطالعه آزمایشی اولیه از ۵۰۰ شرکتکننده، محققان این سؤال را با استفاده از مدلی تشکیل شده از شش انگیزه مختلف پرسیدند. آنها نظرسنجیها را از ۷۸۰ شرکتکننده جمع آوری کردند و تنوع در هر یک از این انگیزهها را ثبت کردند. کدام یک رویکرد شما به مشارکت در روابط عاشقانه را نشان میدهد؟
- انگیزههای ذاتی. افراد اغلب انگیزههای ذاتی را برای تمایل به رابطه تأیید میکنند و میگویند که به این دلیل وارد روابط عاشقانه میشوند که از آنها لذت میبرند و در چنین روابطی احساس رضایت میکنند. افرادی که انگیزههای ذاتی را قویتر گزارش میکنند، تمایل دارند که آمادگی ورود به رابطه متعهدانه و اجتناب از دلبستگی سطحی را نیز نشان دهند.
- انگیزههای بیرونی. آیا وقتی به دنبال رابطه عاشقانه هستید، پیامهای دیگران در ذهنتان میپیچد؟ آیا این کار دوستان یا خانوادهتان را خوشحال میکند؟ برخی افراد عمدتاً به این دلیل وارد رابطه عاشقانه میشوند که معتقدند دیگران میخواهند آنها در رابطه عاشقانه باشند.
- انگیزههای شناختهشده. یکی از انگیزههای فردی برای بودن در رابطه عاشقانه این است که انجام این کار با سیستم ارزشی فرد همسو باشد ویا روابط را معنادار بدانند. افرادی که این انگیزهها را دارند، تمایل دارند آمادگی قوی برای رابطه، اجتناب کم و ترس نسبتاً شدیدی از مجرد بودن داشته باشند.
- درونفکنی مثبت. آیا بودن در رابطه عاشقانه میتواند باعث افتخار شما شود یا عزت نفس شما را بهبود بخشد؟ افرادی که انگیزههای درونفکنی مثبت قوی دارند، معمولاً اضطراب دلبستگی و ترس از مجرد بودن بیشتری دارند، اما آمادگی زیادی برای تعهد نیز نشان میدهند. (پیشنهاد میشود مطلب غلبه بر مشکلات سبک های دلبستگی را مطالعه کنید.)
- درونفکنی منفی. برای برخی افراد، به ویژه افرادی که اضطراب دلبستگی بالاتری دارند، بودن در رابطه عاشقانه راهی برای جلوگیری از نسبت دادن انواع ویژگیهای منفی به خود است. برای این افراد، بودن در رابطه عاشقانه راهی برای اثبات این است که شما یک شکستخورده یا بازنده نیستید. جای تعجب ندارد، افرادی که این انگیزه را تأیید میکنند، تمایل دارند ترس بیشتری از مجرد بودن داشته باشند. (پیشنهاد میشود مطلب ترس از مجرد ماندن چه تبعاتی میتواند داشته باشد؟ را مطالعه کنید.)
- بیانگیزگی. برخی افراد انگیزهای برای بودن در رابطه عاشقانه ندارند. آنها ممکن است ببینند که دیگران انگیزه دارند، اما هیچ دلیلی برای این موضوع در مورد خودشان نمیبینند. بر این اساس، افرادی که انگیزه کمی برای بودن در رابطه عاشقانه دارند، معمولاً ترس از مجرد بودن، میل عاشقانه و گرایش اجتماعی پایینی دارند.
انگیزهها میتوانند وضعیت رابطه عاشقانه را پیشبینی کنند
در مطالعهای دیگر، پژوهشگران با استفاده از روشی جدید، بیش از ۳۰۰۰ نفر را مورد بررسی قرار دادند و یافتههای آنها نشان داد که داشتن انگیزههای ذاتی یا شناساییشده با داشتن رابطه عاشقانه (در مقابل نداشتن آن) مرتبط است. به عبارت دیگر، افرادی که دلایل قویاً فردی داشتند، تمایل به ورود به روابط داشتند. علاوه بر این، داشتن انگیزههای منفی درونفکنیشده، پیشبینیکننده عدم ورود به رابطه عاشقانه بود. بهطور غیرمنتظرهای، افرادی که قویاً فقدان انگیزه برای ورود به روابط (بیانگیزگی) را تأیید میکردند، احتمال بیشتری داشت که در طول زمان در یک رابطه باقی بمانند، اگرچه این ممکن است ناشی از نحوه انجام تحلیل محققان باشد. (پیشنهاد میشود مطلب چرا انگیزه ندارم؟ را مطالعه کنید.)
انگیزهها میتوانند اطلاعات بیشتری در مورد روابط عاشقانه آشکار کنند
این تحقیق، تنوعی را آشکار میکند که در غیر این صورت ممکن است نادیده گرفته شود. اینکه چرا یک نفر خواهان رابطه عاشقانه است، ممکن است با دلیل تمایل فرد دیگر بسیار متفاوت باشد. با توجه به این تنوع، سوالات تازهای برای پرسیدن پیش میآید. آیا انگیزه فردی برای دنبال کردن رابطه عاشقانه با علاقه به انواع خاصی از شرکا یا استفاده از سبکهای مختلف معاشقه همسو است؟ آیا این انگیزهها با گذشت زمان تغییر میکنند؟ چگونه انگیزهها تمایل افراد را برای ادامه روابط ناخوشایند پیشبینی میکنند؟
«پیشنهاد میشود از تست های شخصیت کلینیک روانشناسی آوان که به صورت رایگان در اختیار شما قرار داده شده است، برای آشنایی و آگاهی بیشتر از خودتان استفاده کنید.»
مطالب مشابه:
- نقش زیبایی، جذابیت و هوش در روابط عاشقانه
- 7 عبارتی که رابطه عاشقانه شما را تقویت می کند
- نیاز به اطمینان جویی؛ زنگخطری در روابط عاطفی
- فواید بوسه و حقیقت پشت پرده این سیگنال عاشقانه
- 5 چالش اصلی که منجر به ترس از رها شدن می شود
- احساس عشق و علم روابط
- وقتی برای بار دوم عاشق می شوید
- 4 قاتل پنهان رابطه عاشقانه
- صداقت، بهترین سیاست در رابطه عاشقانه
- آیا با همسر خود رابطه جنسی ندارید؟
- آیا رابطه عاشقانه شما کسل کننده شده است؟
- 5 نشانه ظریف رابطه عاشقانه سمی
- 10 سوگیری شناختی رایج در روابط عاشقانه
- اجازه ندهید تفسیر نادرست زندگی عاشقانه شما را خراب کند
- 4 عامل تعیین کننده عمر زندگی عاشقانه
- 6 مرحله برای گذر از جدایی عاشقانه
- عشق یا احترام؟